نویسنده جوان

به نام خداوند بخشنده مهربان

بعضی از اتفاقات بین همه ی انسان ها یکسانه مثل بزرگ شدن.همه ی آدما از بزرگ تا کوچیک فکر میکنن معنی این واژه ی پیچیده را میدونن اما به نظر من همه ی اونااشتباه میکنن.


از هرکدوم بپرسین بزرگ شدن یعنی چی میگه:((قبول مسئولیت،استقلال،به بلوغ فکری رسیدن،رو پای خودت وایسادن و ...!))اما به نظر من بزرگ شدن یجور مهبت الهیه.درواقع بزرگ شدن یجور برگزیده شدنه.برگزیده شدن برای انجام کارایی که باعث بهتر شدن دنیا میشه.بزرگ شدن یعنی کمک کردن به کسایی که بهت احتیاج دارن و راحت تر کردن زندگی مردم و گذشت و ایثار.تاحالا فکر کردین با این همه آدم که خودشونو آدم بزرگ میدونن پس چرا هنوزم جنگ و خونریزی و فقر وجود داره؟خیال باطلمن خیلی فکر کردم و فهمیدم دلیلش اینه که بین چند میلیارد آدم که خودشونو آدم بزرگ میدونن فقط چندصد تا آدم بزرگ وجود داره که اونام از ترس مدعیان دروغین مجبور شدن قایم بشن.اگه این مدعیان دروغین که به خودشون میگن آدم بزرگ میدونستن بزرگ شدن یعنی چی ازش میترسیدن دوری میکردن.بزرگ شدن خیلی پیچیدست و کسی که بزرگ بشه مثل یه جواهر میدرخشه. درضمن آدم بزرگ ترسو مثل مدعیان بزرگی میمونه.کاش تو دنیا هنوزم آدم بزرگ شجاع بود مثل شازده کوچولو!

تقدیم به همه ی شازده کوچولوها!چشمک

نظر شما چیه؟

[ ۱۳٩۳/٦/٢٦ ] [ ٤:۳۱ ‎ب.ظ ] [ سجاد جنگی مقدم ] [ نظرات () ]